Student:
Ik heb een vraag over de Guru Mantra.
Ik
heb begrepen dat je hem kunt herhalen in je zelf als je een beroep doet op je
Guru. Kun je het ook herhalen voor je plezier?
Jivanjili:
We zeggen niets over de Guru Mantra. Waarom zeggen we niets over de Guru Mantra?
S: Omdat het iets tussen jouw is en de Guru?
J:
MMMMMMMMM…en wat tussen jouw en de Guru is, is tussen de Guru en de Guru.
De
Guru, de Meester, je Leraar, ziet uitsluitend de essentie, de Boeddha, je Ware
Natuur, de diamant. De Guru Mantra is een Mantra van diamant tot diamant. Je bent
de diamant; onbeweeglijk, transparant, permanent, neutraal. De essentie is in
alle tijden; nooit geboren, nooit gestoven. Dat is wat je ware natuur is. Het
verschil is dat ik het zie en jij niet. Toch kent de essentie de essentie. Hoe
kan dat? Zonder te weten, zonder te kennen, in
die zin.
S:
Het is een herkennen.
J:
Ja, herkenning zonder te weten, zonder te kunnen conceptualiseren. Zonder het
uit te kunnen leggen. Dit is hoog, diep, waar we over spreken. Zij vraagt over
de Guru Mantra. Dat is het allerhoogste. Er kan nu niet anders als gesproken
worden in absolute woorden, die alleen nog maar kunnen wijzen naar iets waar je
niet over spreken kunt. Ja, een herkenning zou je kunnen zeggen. Een onzegbare
herkenning. Iets wat van hart tot hart, voorbij de rede gaat. Iets wat je niet
kunt uitleggen, noch aan jezelf, noch aan je buren, je partner…aan niemand.
Iets waar we derhalve heel bescheiden en heel stil van zijn. Iets dat zich
wellicht wil uitdrukken in de mantra. Iets dat zich wellicht wil uitdrukken in
schilderkunst. Iets dat zich wellicht wil uitdrukken in een haiku, een haiku is
een vers van een aantal woorden: ‘De bamboe klikt’. Dat is een haiku en
daarmee heeft de meester alles gezegd wat er te zeggen valt, omdat er niets te
zeggen valt; en de bamboe klikt.
Er
is geen interpretatie, geen mening of opinie.
De
essentie kent geen grenzen. De essentie kent geen voorwaarden. De essentie kent
geen kennen, kent geen weten. In zelfrealisatie zien we dat er niemand is om te
realiseren, zien we dat er geen zelfrealisatie is, dat er nog nooit iemand is
geboren en dat er nog nooit iemand is gegaan, dat er geen wereld is en niemand
daarin. En toch……het zó alomvattend, dat het geen contradictie kent: tňch
is hier die manifestatie; transparant, leeg, niet bestaand. De essentie is
volkomen neutraal. In de essentie is geen Guru, geen discipel. De essentie is
niet eens van Guru tot Guru. De essentie zouden we ook ‘Guru’ kunnen noemen,
voorbij licht en duisternis, wat letterlijk het woord guru betekent.
Je
hebt geen idee hoe diep de Guru Mantra gaat. Zo diep dat het voorbij de
waarneming is, voorbij het herkennen. Want her-kennen is iets weer-kennen; het
is een waarneming, het is een concept. We noemen het het onkenbare dus hoe kan
het herkend worden? Het is het on-her-kenbare waar alles in verdwijnt en alles
uit geboren wordt. I AM ALL THINGS. Er
is geen hŕŕr verschil tussen jouw en mij, tussen de asan en jouw en mij,
tussen wat dan ook. De manifestatie is in vormen verschillend; essentieel
hetzelfde.
De
Guru Mantra werkt op het afbreken van mentale formaties of denkbeeldige muren.
En ik zeg je, je bent alle dingen, gebruik de mantra voor alle dingen. Het kan
niet fout zijn.
De
Guru Mantra wordt in stilte gereciteerd of innerlijk gepreveld en kent geen
enkele regel. Er kan niets over gezegd worden.
Ik zeg alleen maar…. wees grenzeloos in het volgen van je hart en rust diep
in de mantra.
Satsang
Vianen
30 augustus 2001
********************************