SHANTIMAYI: 

"JE GEEFT AAN JE MEESTER TOTDAT JE HELEMAAL LEEG BENT".

Onvermoeibaar reist ShantiMayi over de wereld om mensen te ontmoeten die verlangen om hun wezenlijke natuur te realiseren. Ze is Amerikaanse van geboorte en woont al meer dan een decennium enkele maanden per jaar in de traditionele Vedische ashram van haar Meester Hans Raj Maharajji, in India. ShantiMayi, spiritueel wereldleraar, open naar alles, beschikbaar voor iedereen, wonend in het hart, daar waar geen enkele scheiding te maken is. Dick Berts sprak met ShantiMayi tijdens haar laatste bezoek aan Nederland.

Wanneer is iemand gereed om zijn spirituele meester te ontmoeten? Wat is het keerpunt?

"Een meester heeft rijpe en niet rijpe studenten. Beiden hebben dezelfde meester in hetzelfde leven. Waarom? Alleen omdat het tijd is voor de meester om te verschijnen. Als de meester verschijnt dan is iemand klaar om zijn meester te ontmoeten. Het is belangrijk om te begrijpen dat de discipel geen ondergeschikte is van de meester. Hij of zij is een meester in wording. Het is een geschenk dat je krijgt, maar ook de bereidwilligheid om het te ontvangen. Het keerpunt is voor iedereen verschillend, maar moet ook enige overeenkomsten hebben. Iemands leven verandert. Hij of zij kijkt dieper naar zijn leven dan ooit te voren. Hij kan een of andere schok hebben gehad, een verlies. Hij kan op een morgen wakker worden en ineens willen weten wat God is. Iemand is ineens dichter bij zijn hart gekomen dan bij alle conditioneringen van het leven. Men heeft me verteld dat ik een vrouw ben, een Amerikaanse, van een bepaalde familie. Maar als ik bij mijn hart kom, dan realiseer ik me dat die conditioneringen in de maatschappij misschien nog wel overeind staan, maar dat ze niet aangeven wie ik ben. Ik ben geen Amerikaanse, alhoewel ik er een ben. Ik ben veel meer dan de definitie van Amerika. Het keerpunt is als je gaat zien dat niets je zo makkelijk kan definiëren. Als je daar doorheen gaat, dan zet je een voet op het pad. Dan kom je in contact met wat je werkelijk bent en wat alle wezens in essentie zijn".

Hoe kan iemand wiens hart nog gesloten is het verschil herkennen tussen een echte verlichte meester en bedrieger die ze in een gevaarlijke sekte probeert te krijgen?

"Die gevaarlijke sekten zijn zo zeldzaam. Meestal zijn de bedoelingen van mensen wel goed, ook al zijn ze nog geen verlichte meester. En iemand met goede bedoelingen kan iets goeds doen. We leven in een wereld die vol met sekten is. Legers, landen en ga zo maar door. Er is vandaag de dag zo ontzettend veel geweld en oorlog overal om ons heen. Het is bijna ons belangrijkste voedsel en ons belangrijkste vermaak geworden. En dan, als één groepje onevenwichtige mensen zich van het leven berooft, dan zijn alle religieuze outsiders, die niet stevig verankerd zijn in een kerk, plotseling allemaal verdacht. Maar ik zeg je, er zijn zoveel prachtige wezens met zulke prachtige bedoelingen. We reageren veel te sterk op enkele incidenten. Maar er is wel een manier om er met een gesloten hart achter te komen of iemand een echte meester is. Want dan wordt je hart geopend. Je hart kan geopend worden door een goede spirituele vriend. In het Boeddhisme wordt een ware meester een goede spirituele vriend genoemd. Dat spreekt me heel erg aan. Een manier om het uit te vinden is of een meester zich steeds verwijdert van zijn leerlingen. Niet fysiek, maar met woorden zoals 'ik ben dit en jullie zijn dat'. 'Als jullie op mijn niveau gekomen zijn'. Zo af en toe is het mogelijk dat je zoiets hoort, het kan een keer nodig zijn. Maar als je steeds maar weer te horen krijgt dat je lager bent en iemand hoger is dan jij, dan is het misschien wel tijd om in de auto te stappen en naar huis te gaan".

U bent een heel warme goeroe. Altijd heel aardig en zacht voor uw studenten. Andere goeroes zijn veel harder voor hun leerlingen. Hoe komt dat?

"Ik ben heel streng. Soms ben ik zacht, maar niet altijd. Mijn goeroe Maharajji is veel zachter dan ik. Toen ik met een groep leerlingen door de Sinaï woestijn trok, zei iemand tegen me, ik vind uw antwoorden altijd zo fantastisch. Ik zei, misschien komt er een tijd waarop je mijn antwoorden niet zo leuk zult vinden. Het is fijn als je mijn antwoorden fantastisch vindt, want dat betekent dat we elkaar begrepen hebben. Maar er kan een tijd komen dat mijn antwoord zo hard voor je is, dat je het gevoel hebt dat je in een draaikolk terecht bent gekomen omdat het je zo snel bij je binnenste brengt. Hij is arts. Dus zei ik tegen hem, als een patiënt zijn medicijnen niet wil innemen, dan moet je ze wel eens door zijn strot duwen, als je een goede dokter wilt zijn. Je moet doen wat nodig is. Vlak voordat ik wegging uit India, nodigde ik een van mijn studenten uit om met me mee te gaan naar vrienden. Ze zei ja. Toen keerde ze zich om en zei, ik denk dat u niet echt wilt dat ik meekom. Daar ben ik toen heel fors tegenin gegaan. Ik denk niet dat jij kunt denken dat je denkt wat ik denk. Laten we eerlijk en rechtdoorzee tegen elkaar zijn. Projecties daar moet je soms fors doorheen breken. Maar ik wil sterk, machtig en zacht in mijn hart zijn. Het echte zachte hart is het meest machtige hart. Wat er tussen mij en mijn leerlingen is, verdeelt ons niet gauw als we wederzijds respect voor elkaar hebben, maar ik wil niet op een voetstuk geplaatst worden. Want dat is iets militairs en niet iets spiritueels. Wij houden van elkaar. Een van mijn favoriete foto's is die van een goeroe die hand in hand zit met zijn leerling. Dat raakt me heel diep, want ik ben heel close met mijn leerlingen. Maar soms moet het lichaam een stapje terug doen".

Hebben wij een vrije wil om te handelen of bezit en bestuurt het bewustzijn ons compleet?

"We zijn bewustzijn. Wat stuurt en wat gestuurd wordt is in essentie hetzelfde. Het is niet nodig om daar een onderscheid in aan te brengen. Als je zegt ik ben God, dan is dat waar, als je dat ik ben God in alles ziet dat ervaren kan worden en er niets buiten laat. Maar als je ik ben God op een persoonlijke manier gebruikt, dan heb je er echt helemaal niets van begrepen".

Wat zou het betekenen voor ons bewustzijn als we de aarde zouden vernietigen?

"Dan zouden we er niet meer zijn, nietwaar? Ik maak me daar ook ongerust over. Maar als het gebeurt dan is er niet veel wat we er tegen kunnen doen. We moeten doen wat we kunnen om vernietiging van deze planeet te voorkomen. Door onze levens te zuiveren en door onze mind en ons hart zo open mogelijk te maken. Zolang we nog een leven hebben, hoe lang of hoe kort dat ook is. Dat is beter dan ons zorgen te maken over de vraag of er iets zal gebeuren. Want we zijn hoe dan ook heel kwetsbaar. Er kan zo een komeet komen die onze planeet in tweeën splijt. Je kunt nooit weten wat er gebeurt, dat is het mooie van het leven. Planeten worden geboren en sterven. Als we onze planeet vernietigen zou het bewustzijn er nog steeds zijn. Of het ons bewustzijn zou zijn is een andere vraag. Het heeft niet zoveel zin om je ongerust te maken, het gaat erom dat je zo weinig als maar mogelijk is te maken hebt met die energie. Je kunt het niet links laten liggen, we moeten ons bezig houden met het behoud van de aarde. Maar het eindresultaat blijft onvoorspelbaar. Misschien vernietigt de mensheid niet de aarde, maar vernietigt hij zichzelf. Er zijn bovendien verschillende manieren waarop je deze vraag kunt beantwoorden. Een is vanuit het bewustzijn en dan zijn wij de planeet en vernietigen we onszelf. Een andere manier is vanuit een individuele mens en dan is het heel droevig. Een andere manier van kijken is vanuit de illusie en dan is er geen wereld. Maar het zou natuurlijk fantastisch zijn als de mensheid zichzelf niet zou vernietigen. Dat is zo'n zinloze daad. Het toont de stupiditeit van de mensheid aan. Als je het vergelijkt met hun briljante intelligentie, dan zie je dat de meeste energie in deze wereld in hebzucht en in afscheiding wordt gestoken. Mensen kijken elkaar niet eens meer aan op straat. We proberen iets te scheiden dat ondeelbaar is. En dat veroorzaakt onze pijn".

U heeft eens gezegd, een fundamenteel inzicht is, dat je niet hoeft te lijden. Waarom lijdt de mensheid zo enorm?

"Omdat ze vergeten wie ze zijn. Als je in hebzucht gaat zitten, ben je vergeten wie je bent. Als je gaat haten, dan ben je ook vergeten wie je bent. Als je denkt dat je hoger of lager bent dan iemand anders, dan ben je ook vergeten wie je bent. We zijn zo diep vergeten dat we allemaal uit één essentie bestaan. Iedere keer dat dit vergeten wordt, ontstaat er onnodig lijden. Soms is lijden niet tegen te gaan zoals bij ziekten en bij geestelijke instabiliteit. Maar onnodig lijden vindt altijd zijn oorzaak in afscheiding, hebzucht en verlangen. Daar zitten we tegenwoordig vol van. Onze wereld is zo oppervlakkig geworden. Ouders vertellen hun kinderen niet dat alle harten van de mensheid op dezelfde manier kloppen. Kinderen zijn op hun vijfde jaar al helemaal gefixeerd op Nike schoenen. Die mogen ze best hebben. De materiële wereld is niet verkeerd. Maar als hij zijn oorsprong vergeet, dan veroorzaakt dat lijden. Het enorme lijden dat je tegenwoordig overal ziet, kan een hoopvol teken zijn. Misschien is het een keerpunt. Maar mensen raken ook verslaafd aan lijden. Ze vergeten hoe het is om je vredig te voelen. Misschien klampen ze zich daar uit onzekerheid aan vast. Maar zekerheid bestaat niet in het leven. Zekerheid zit hem in je realiseren dat zekerheid niet bestaat. Daar ben je zeker en daar ben je vrij. Wanneer je weet dat je kwetsbaar bent".

Welke andere fundamentele dingen zou de mensheid volgens u moeten begrijpen?

"Er is een gezegde, verdeel en heers. Maar ik zeg, dat je juist samen moet brengen. Dat is veel effectiever. Het zou fantastisch zijn als de mensheid begreep dat we één grote wereldfamilie zijn. En dat wanneer je iemand anders pijn doet, je niet alleen jezelf pijn doet, maar de hele mensheid. Dat is geen theorie, het is letterlijk waar. Het is de reden waarom de mensheid op dit moment zo ontzettend lijdt. De scheidingen die we hebben aangebracht veroorzaken enorm veel leed. We bestaan uit één en dezelfde essentie. Het is heel moeilijk voor de mensheid om dat te zien. We zijn allemaal uniek. Maar dat unieke is heel gewoon omdat we het allemaal zijn. Het gewone en het unieke zijn twee kanten van dezelfde munt. Ze moeten allebei in balans zijn. Ik wil jou niet zijn en jij niet mij. Maar jij en ik zijn ondeelbare essentie. Omdat je uniek bent, vind ik het leuk om je te leren kennen. Als je net zo als ik was, dan zou het zijn alsof ik altijd in de spiegel keek. Maar tegelijkertijd kunnen onze harten elkaar raken in de ondeelbare essentie. Mensen laten zich ook zo makkelijk leiden. Maar je moet sterk op je eigen benen staan. Zelf ervaren en zelf onderzoeken is heel belangrijk. Ik volg mijn meester zoals een babyvisje zijn moeder. Maar we zijn niet hetzelfde. Alles is verschillend aan ons. Hij is een Indiase man, ik een Amerikaanse vrouw. Hij is stil, ik ben spraakzaam. Hij is zachter dan ik ben. Ik ben beter opgeleid dan hij is. Er zijn zoveel verschillen. Maar zonder twijfel is hij de meest fantastische mens die ik ooit ontmoet heb. Hij kan me overal naar toe brengen, maar ik ben het die loopt. En dat weet hij. De meester draagt niemand, je moet zelf sterk zijn. Je moet de essentie in jezelf vinden. Je meester kan je daar keer op keer weer op richten. Maar je moet het zelf doen. Als iemand echt een meester wil hebben, dan zal hij alles verliezen. Zijn hoofd, zijn trots, zijn jaloezie, zijn onwetendheid, zijn afgescheidenheid, alles waarvan hij dacht dat het hem dierbaar was. Wat hij terugkrijgt? Niets. Niet-iets. Het is niet geven en nemen. Het is geven, geven, geven en geven. Je geeft zoveel aan je meester tot je helemaal leeg bent. Totdat er niets meer in je is dat je kan afscheiden, tot er niets meer in je is dat onnodig kan lijden, dat kan vergelijken. Totdat je al die oppervlakkige conditioneringen achter je gelaten hebt. En dat neemt een hoop tijd".

Waarom zijn mensen met een meester dan toch vaak meer vreugdevol?

"Omdat ze al die overbodige dingen niet meer hebben. Maar je moet het nooit in een geven en nemen verhaal willen persen, want daar zijn we zo aan gewend. Als ik iets terugkreeg van mijn meester, dan wilde ik daar ook meteen vanaf. Ik wil niets terug, want er is niets dat ik wil hebben. Laatst vroeg mijn meester of ik iets van hem wilde hebben. Een huis misschien? Maar ik wilde niets. Hij zei dat hij mij volkomen vertrouwde. Het is het enige in deze wereld dat ik nodig heb. U moet volkomen vertrouwen hebben in mijn vermogen om te doen wat u vraagt. Of ik vertrouwen heb in mijn eigen sangha? Absoluut. Natuurlijk zullen ze allemaal tot zelfrealisatie komen. Vroeger of later in een ander leven. Ieder wezen zal uiteindelijk tot zelfrealisatie komen".

Heeft u nog een praktische oefenmethode voor mensen om tot zelfrealisatie te komen?

"Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden. Dat is helemaal niet makkelijk. Maar dan gaan de deuren open. En het bewustzijn en de mind en het hart. Dan is iedere stap op je levenspad dieper in jezelf en dieper in de ware aard van de dingen. Het lijkt heel simpel, maar het gaat heel diep. Als er integriteit, waardigheid en liefde tussen ons is, dan zullen we elkaar toestaan om dieper bij elkaar naar binnen te gaan. Zonder enig voorbehoud. Daar vind je de eenheid en in eenheid de totaliteit en in totaliteit leegte en in leegte beschikbaarheid".

Welke vraag van uw leerlingen heeft u het meeste geraakt?

"Ik kan me geen vraag herinneren, maar wel een antwoord. 'Liefde is de makkelijkste weg'. 'Liefde is makkelijk', zei een leerling. Ik zei toen tegen haar, dat ik de behoefte voelde opkomen om naar haar toe te rennen en mijn hoofd aan haar voeten te leggen. Zo geraakt was ik. Want niemand zegt dat liefde gemakkelijk is, iedereen zegt altijd dat het moeilijk is. Maar ze heeft gelijk, liefde is het allergemakkelijkste dat er is. De simpelste en de meest effectieve weg. Een andere keer vroeg ik aan een man hoe het met hem ging. 'Ik ben altijd dezelfde', zei hij. Toen dacht ik deze man heeft iets gezien".

U heeft eens uw excuses aangeboden omdat u niet tegen leugenaars kunt.

"Ja. Het spijt me dat ik zo ben. Ik kan wel tegen leugenaars, maar het doet me pijn in mijn hart dat mensen elkaar bedriegen om macht te verwerven. Dat is mijn zwakte. Ik moet er doorheen zien. En dat kan ik ook wel, maar ik ben me er altijd van bewust als mensen niet eerlijk zijn. Natuurlijk moet je niet als een geblinddoekte ezel door het leven gaan, maar je moet altijd dieper kijken dan de leugen. Voordat je iets ziet moet je God zien. Je ziet dan de leugen wel, maar ook wie dat doet. Ook al weet de leugenaar niet wie hij is, jij weet dat wel".

U zegt: "Het hart -wat dat ook voor je mag betekenen - begrijpt heel goed de eenheid van alle dingen ". Wat betekent het hart voor uzelf.''

"Het hart betekent een begrijpen, een manier van zijn, een manier van zien, een manier van horen, een manier van ervaren die elke afscheiding weigert. Dat is een hele uitdaging. Een heel mooie uitdaging. Eén geopend hart kan al zoveel uitmaken. Als Hans Brinker zijn kleine vingertje niet in de dijk had gestoken, was heel Nederland onder water gelopen. Daarom leven wij het leven van Bodhisattva's en houden wij een constant gebed gaande dat het bewustzijn zal toenemen zodat de dijk niet doorbreekt. Alle ellende van de wereld kan ons niet breken, we voelen ons daardoor alleen maar meer geïnspireerd om dieper in ons gebed te gaan. Zo voelen de Dalai Lama, de Hopi indianen en vele anderen het. Het zal een glorieuze dag zijn en hij zal ook zeker komen, waarop ieder wezen de eenheid van alle dingen begrijpt".

Zullen alle wezens dat zonder uitzondering ooit begrijpen?

Met een overweldigende kracht in haar stem: "Sure".

Dick Berts.

Handel NBr, Nederland, mei 2001

of terug naar Nederlandse site