V:
Ik ben een vrouw van 20, een pientere en intelligente studente. Ik ben nu in
mijn derde jaar van de ingenieurs studie in Poona, Maharastra. Ik ben zeer
religieus en heb een groot Godsvertrouwen. Sinds ik een paar weken geleden
begonnen ben met het zingen van de Gayatri Mantra, merk ik duidelijk dat er een
soort sloomheid in mijn denkvermogen is gekomen. Ik kan wiskundige berekeningen
niet zo snel maken als ik gewend ben. Ik voel me meer afgestompt dan ooit
tevoren. Alhoewel ik wel vertrouwen heb in de Gayatri Mantra vraag ik me af of
het wel goed voor me is. Geef alsjeblieft antwoord, ik ben heel bang en verward.
“Ik
ben voor geen greintje afgestompt; ik hoor altijd het beste met gesloten
ogen”.
(Sir
Walter Scott, ‘The Legend of Montrose’)
A:
Het is altijd weer goed zulk nieuws te horen, dat jonge mensen zoals jij de
Gayatri Mantra hebben leren kennen.
De
Gayatri Mantra is een oproep tot ontwaken aan de universele hartslag. Deze
hartslag klopt telkens verfrissend in alle komende en gaande
verschijningsvormen. Het is volkomen vrij, onpersoonlijk van nature en in
harmonie met zichzelf.
In
onze samenleving zijn we getraind in ons mentale intellect (wat per definitie
geen intelligentie hoeft in te houden). Dit soort training is een doelgerichte
conditionering en kan zeker een scherpe en heldere ervaring geven.
Als
je de Gayatri Mantra reciteert, val je in een frisse en briljante intelligentie,
die vanuit de bron van het hart, voorbij het begripsvermogen geopenbaard wordt.
Deze eenheid lijkt uit volkomen onpersoonlijke intelligentie te bestaan en kent
geen enkele conditionering; het is liefdevolle onvoorwaardelijkheid en “De
Weg” naar het realiseren van je Ware Natuur.
Ja,
je zou deze intelligentie God kunnen noemen zolang je de totale schepping insluit;
we zijn Eén, onafscheidelijk in essentie. Als je dit werkelijk hebt gezien, zie
je dat het woord vertrouwen niet eens van toepassing is. Maar voor nu… ja…
en vertrouw je intuïtie boven je angsten. Intuïtie is het luisteren naar je
innerlijke stem. Je laat je angstigheid geen controle hebben. Moeder Gayatri
geeft zo’n krachtige opening naar het overstijgen van deze obstakels en je
“oor” te ontwikkelen voor het luisteren naar je innerlijke stem! In het
begin zou je het gevoel kunnen krijgen dat je afgestompt raakt, maar dat is
omdat aan de vertrouwde mentale stimulatie wordt voorbij gegaan. De resonantie
van de Gayatri Mantra dringt, door dikke lagen van (onsubstantiële) concepten,
direct door in het centrum van het hart. We zijn geoefend “onderste boven”
te kijken… nu ben je op weg om alles om te keren in het juiste perspectief.
Dit
is zien met gesloten ogen…
Hier
zie je inderdaad dat je voor geen greintje afgestompt bent (onmogelijk!)
en dat je wezen puur en helder is.
Vind
jezelf een goede Leraar voor begeleiding, aanmoediging, liefde en ondersteuning.
Hou
kontakt, Prachodayat!
*********************************
V:
Ik heb een vraag die me al lang dwars zit. Wil jij me alsjeblieft helpen om die
te begrijpen?
Ik
wil weten wat belangrijker is: Liefde of zelfrespect? In andere woorden, wat zou
ik mijn eerste prioriteit moeten geven: liefde of respect voor mijzelf? Moet ik
mijn zelfrespect opgeven voor mijn geliefde?
A: Ten eerste raad ik je aan het artikel over "Partnership
or solitude?" te lezen.
Ten
tweede: Liefde kent geen “het één of het ander”. Liefde kent geen
scheiding en is grenzeloos, neutraal en zonder enige voorwaarde. Wat wij
“liefde” noemen is gebaseerd op verschillen en overeenkomsten. Als we het
oneens zijn ervaren we afgescheidenheid en vertwijfeling. Ik noem het politiek
in plaats van het woord liefde te gebruiken.
Het
kan vele levens duren voordat dit begrip werkelijk doorgrond is. Het is een
onderwerp dat onmetelijk is en steeds maar weer dieper en dieper en dieper
gaat……… onze conditionering is zo ondersteboven. We hebben geleerd dat we
het moeten verdienen om waard te zijn, om van te houden. We hebben geleerd
concessies te doen, zonder te luisteren naar onze innerlijke stem, onze intuïtie.
Hier kan gezegd worden dat we ons zelfrespect verloren hebben, de wijsheid van in-zien
(re-spect) vergeten zijn. We hebben het afgeleerd, om in wijsheid, te luisteren
naar de stem van het hart.
Ik
zat eens met mijn Meester ShantiMayi aan de oever van de heilige rivier de
Ganges in India en vroeg: “ShantiMayi, wat is een zonde?” Zij antwoordde:
“De enige zonde is niet te luisteren naar je innerlijke stem”.
Liefste,
kijk diep naar binnen en zie wat je ervan weerhoud om te leven zonder angst,
geleid door de intelligentie van je hart.
Je hebt niet lief, je bent Liefde!
V:
Er is iets waar ik veel over nadenk. ShantiMayi zegt vaak dat alle harten
dezelfde hartslag hebben. Ieder hart heeft echter zijn eigen manier van
“boemmm boemmm”.
Het
lijkt of elk hart zijn eigen ritme heeft. Kun je daar iets over zeggen?
A:
Alle harten kloppen als Eén. Er is slechts één universele hartslag die alle
verschijningsvormen voortbrengt in ontelbare verscheidenheid. Uni
betekent één. Vers
betekent lied. Dus één
lied, één
hartslag… in alles wat komt en gaat.
Als
je naar de talrijke komende en gaande vormen kijkt, zie je dat iedere vorm
tevens zijn eigen unieke verschijningvorm heeft. Niet twee bladeren aan dezelfde
boom zijn identiek. Niet twee bomen in een bos zijn hetzelfde. Niet twee vormen
zijn precies gelijk of exact herhaalt!
Hieruit
zie je óók dat alle dingen dezelfde
kwaliteit bezitten: in essentie één, in de verschijningsvorm
allemaal verschillend en daarom ook één. Elke vorm heeft zijn individuele
ritme IN het ene universele ritme.
We zijn Eén EN uniek! Boemmm boemmm.
**********************************
V: Nu ik zwanger ben, houd ik mij bezig met allerlei nieuwe concepten rondom zwangerschap en kinderen opvoeden.
Een vraag die
steeds in me opkomt is:
We spreken
vaak in satsangh over de Intelligentie in de hoogste concepten.
Zou je kunnen zeggen dat de conceptie (het zwanger raken) een van de hoogste concepten is, omdat het in wezen de cirkel van leven en dood in
gang houdt?
A: De conceptie (het zwanger raken) is het meest basale concept. Waarom? Omdat het een concept is dat zich manifesteert in het grofstoffelijke. We noemen het de eerste dynamische stuwkracht in het bewustzijn... met als primaire drang te overleven op elementair niveau (eten, drinken, uitscheiden, warm houden, slapen, voortplanten...).
Indien het bewustzijn geïdentificeerd raakt met de
vorm als iets afzonderlijks, dan ontstaat het concept "mijn kind". Dan
is het een "ding" geworden, dat we moeten opvoeden (naar onze
ideeën).... met alle catastrofale gevolgen van dien.
Het hoogste
concept is onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde
is het besef van bewustzijn als EENheid en is de volmaakte intelligentie in
zichzelf, die alle lagen van het bewustzijn doordringt; onaangeraakt, on(ver)vormbaar
en leeg in essentie.
Indien we onze
kinderen verwelkomen als pure wezens in de manifestatie van "Volmaakt
Zijn", is er de mogelijkheid van begeleiding tot zelfstandigheid* in
onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijk omdat we geen verwachtingen en
voorwaarden verbinden aan het pure wezen. We hebben respect en vertrouwen dat
het zich zal ontwikkelen in zijn unieke aard (eigen-aardigheid). We zien dan dat
“hoge -en lage concepten” niet werkelijk van toepassing zijn…… Dat is
Pure Liefde.
Het
Allerhoogste concept is het concept dat alle andere concepten doet wegsmelten: Zelf-realisatie.
*Zie ook: Children and their wisdom
*************************
Lieve
Jivanjili
De
laatste tijd ben ik steeds met de dood bezig en er zijn nog maar weinig
dingen die mij kunnen boeien. Er is niets meer waardoor er weer wat
glans op aan te brengen is. Alles is leeg leeg en leeg.
Toen
ik laatst zag dat iemand zijn ballon liet ontsnappen, keek ik er naar. Wat ik
toen voelde maakte mij bang en blij tegelijk. Even was het alsof ik die ballon
was en een gevoel van blijdschap, licht en bevrijding overviel mij.
Een
paar dagen daarna werd ik 's morgens wakker en dacht: "wat doe ik hier
eigenlijk nog op aarde, ik heb het hier wel gehad".
Van
dat gevoel werd ik verdrietig maar er was ook een soort verlangen naar.......
Wat
is dit Jivanjili, dit ken ik niet van mezelf. Ik ben altijd een knokker geweest,
dat moest ik ook wel om te overleven. Maar nu maakt het mij niet zoveel meer
uit. Er is weinig tot niets wat mij hier nog bindt.
Ook is
er nu een vorm van gelatenheid, op zich voelt dat wel goed. Of.... ben
ik soms zwaar depressief aan het worden?
Als
je mij zou vragen: "Wat wil je eigenlijk nog?" dan zou ik
antwoorden: "Met heel mijn hart zou ik mensen willen helpen en liefde
willen geven". Dat zou mij het gevoel geven dat het nog zin
heeft om hier te blijven!!!
Misschien
komt er iets op mijn pad.
Vanuit
het hart. B.
Geliefde
B.
Wat
je observeert is goed nieuws en een fase die velen van ons ervaren in ont-wikkeling.
Ga
eens na wat je aan de voeten van je Leraar bracht? Wàt maakt dat we een
ommekeer verlangen in de uitputtende en in-gewikkelde
strijd om te overleven?
Juist, steeds maar weer en weer in het zelfde net verstrikt raken en in cirkels rondgaan, is pijnlijk beklemmend geworden. We zijn klaar voor een rigoureuze ommekeer. De stem van het hart wordt luider en luider en schreeuwt om bevrijding. Bevrijding van onwetendheid…. we zijn klaar onze Leraar te ontmoeten en op onderzoek uit te gaan naar onze oorspronkelijkheid.
Er
wordt gezegd: “Het is de weg van de moedigen”. Waarom is dit zo? Omdat dit ont-wikkelen
gepaard gaat met het loslaten van oude gewoontes, zoals strijd. Echter deze oude
gewoonte patronen gaven een heleboel prikkels. Prikkels waar we, hoe pijnlijk
deze ook ervaren werden, verslaafd aan zijn geraakt! We vallen in een soort
verveling als we deze prikkels gaan missen.
Je
schrijft: “Ook is er
een vorm van gelatenheid, op zich voelt dat wel goed”.
Ja,
daar zit de sleutel naar vrede en helderheid. De oorsprong is prikkel-loos…vredig
en onvoorwaardelijk Eén. Eén is niet gebonden, Eén is ver-bonden….in
natuurlijke harmonie met zichzelf.
Je
schrijft: “Of.... ben ik soms zwaar
depressief aan het worden?”
Ga
dieper, ga door, door, door.... tot er niemand overblijft om depressief te zijn
en er niemand overblijft om ergens heen te gaan.
De
Ware Natuur is dienend in natuurlijke expressie en vervuld zichzelf in liefde
zoals de Zon warmte uitstraalt. Vraagt de Zon zich af of het zin heeft om te
stralen….?
Zing
de Gayatri Mantra, de mantra van de pure Zonne-resonantie. De mantra die we
zingen om alle voelende wezens te doordringen met Licht en Liefde. De mantra die
het bewustzijn doet ontwaken aan
zichzelf.
Je
bent de ZON, leeg in essentie. VOL-LEDIG.
Om
Shanti, Shanti, Shanti; opdat er vrede, vrede, vrede mag zijn.
In Liefde, Jivanjili
********************
V:
Hoe kan men dienstbaar zijn aan het geheel?
A:
Jouw kennende, verbaasd die vraag me een beetje. Jij, als toegewijde Gayatri
Mantra chanter! Jij, als toegewijde satsang luisteraar. Wat kan je nog meer doen
als telkens je bewustzijn verfijnen en verfijnen….gate gate paragate!!!!!!!!!!!!!!!!
Je doet dat nooit voor jezelf alleen…daar licht het hele universum door op!
Ben je dan niet dienstbaar aan het geheel?
Verder
is het zo simpel om VAN HARTE te dienen…in de ” kleine dingen” van alle
dag, in de “grote dingen”, zoals een gebed in je hart uitspreken voor iemand
die dat nodig heeft. De kwaliteit die je diensten vruchtbaar maakt is
onvoorwaardelijkheid. Klein of groot…het is ALTIJD voor het geheel…..WE ZIJN
EEN!!!!!!!!!!!!!!!!..enne…verlang geen resultaat. (dat is een voorwaarde.) Doe
het omdat je het niet laten kan.
**********************************
V: In satsangh spraken we over andere dimensies, over een overgang van dit tijdperk naar een andere dimensie en hoe we werken met de Gayatri Mantra en de Medicijn Boeddha Mantra om het bewustzijn naar die dimensie “op te lichten.” Ook werd er gesproken over het feit dat niet iedereen mee zou kunnen naar dat niveau en hoe we momenteel midden in dat spanningsveld leven.
Hoe
kan het zijn dat als we allemaal een zijn, de één wel naar een andere dimensie
kan gaan en de ander niet?
De
één is toch niet meer of beter dan de ander?
Als men
zich hierin begeeft is er toch afgescheidenheid?
Of
is het zo dat ieder op z'n eigen kunnen of "niveau" naar een andere
dimensie gaat?
A:
Het is een schijnbaar
gecompliceerde vraag die alle dimensies omvat en tegelijkertijd niet een. Hoe
kan dat?
Je
schrijft: “Als
we allemaal één zijn…….”
Dit klinkt als een hypothese, een
Elke verschijningsvorm heeft zijn eigen trillingsgetal*, golflengte, waardoor het zijn specifieke kenmerken vertoond. Dit zou je niveau van bewustzijn kunnen noemen, of dimensie.
Indien
zo’n afzonderlijke vorm geïdentificeerd raakt met zichzelf, ontstaat het idee
van een individu….een deel apart van het geheel en wordt een “eigen
werkelijkheid” geschapen, het egogevoel is geboren binnen het Ene.
Hoe dieper de identificatie met een onderdeel van het geheel, hoe trager het trillingsniveau, hoe benauwder het blikveld of bewustzijnsniveau en de ervaring van afgescheiden te zijn. Dualisme, tweeslachtigheid, lijkt werkelijkheid. We zitten “vast en zeker.” Dit leidt tot versplintering en egoïsme en is de bouwsteen van een “persoonlijkheid”; een vergissing waarvan het desastreuze effect ruimschoots waar te nemen is in deze tijd.
Je
schrijft: “De één is toch niet meer of beter dan de ander”?
Nee,
de een is niet meer of beter dan de ander…Ik ga over op een metafoor: Een
ijsklontje is niet meer of beter dan stromend water…maar wel verschillend in
verschijning; van een andere dimensie zouden we kunnen zeggen. Toch is het
ijsklontje zowel als het stromend water in die Ene schepping vervat…in
essentie Een en hetzelfde.
Je
schrijft: “Als men zich hierin begeeft is er toch afgescheidenheid”?
Het is niet een kwestie van “zich erin begeven”, het is een kwestie van
door-zien. Het Ene zien in alle verscheidenheid, in de vele vormen.
Met
de Gayatri Mantra of de Medicijn Boeddha Mantra, verwarmen we als het ware het
ijs; het ijs gaat naar een andere dimensie……het wordt flexibeler, minder
“vast en zeker,” naarmate het
zijn vorm verliest.
Alles
is waar en niet waar, het hangt af vanuit welke dimensie het belicht wordt. Het
ijsklontje is beperkt in zijn vermogen zich “in te leven”……het water
stroomt naar het diepste punt….van nature……….
Het
lijkt erop dat het bewustzijn op Aarde momenteel in zo’n transitie fase is.
Het oude vecht om zijn vorm te behouden…maar in de zon is het ijs gedoemd te
smelten.
*Voor meer informatie hier over, lees: wat is een mantra/Yantra
****************************
V: Wat is
precies een gebed dat rechtstreeks uit het hart komt?
A: Een gebed
dat rechtstreeks uit het hart komt, is een gebed dat opwelt uit de grenzeloze
diepte van het hart, voorbij evaluatie. Je bent als het ware hulpeloos, zoals
een mango het niet kan helpen dat hij zoet is. Een gebed dat rechtstreeks uit
het hart komt, is uitermate intiem en van nature onpersoonlijk. In de meest
zuivere zin, zou zo’n gebed gedefinieerd kunnen worden als een gebed dat
voorbij enig ego-ïstisch verlangen gaat. Het kent geen rede of berekening,
terwijl het een diepe wens inhoudt; het is Pure Liefde, Puur Zijn, verzonken in
het Ene terwijl het het Ene aanroept.
Moge wij,
speciaal in deze tijd, recht vanuit ons hart bidden, opdat wijsheid boven
onwetendheid zal zegevieren.
Sri Sri Anandamayi Ma
V:
Kan je iets vertellen over spiegelen.
Zien we alleen die dingen in anderen die we ook
A:
Mag ik jouw ook iets vragen? Kan het water je in de mond lopen bij het zien van
een stuk chocolade als je nooit chocolade geproefd hebt? Zal iemand die in het
geheel geen chocolade kent, ooit kunnen zeggen dat hij of zij trek heeft in een
stukje chocolade of er afkeer van hebben?
Heeft het iets met de chocolade te maken, of is het ‘in’ ons?
Is het kennen, herkennen, voorkeur of afkeer hebben, niet opgeslagen in onze
herinnering?
Dit
is een simpel voorbeeld, maar de implicatie is diep, heel diep en is voldoende
om eens onder de loep te nemen; een meditatie die uitgestrekt kan worden tot het
observeren van elke reactie in je leven, van moment tot moment.
We zijn universele wezens die ogenschijnlijk a-part zijn. Echter als we iets
nauwkeuriger waarnemen, dan zien we snel dat er niets gescheiden is van iets,
dat we nergens een blijvende naam aan kunnen geven, dat alles permanent
in verandering is in een eeuwig komen en gaan.
Eén universele kringloop waarin niets op zichzelf staat. Met andere
woorden; er is geen ‘ander’. Alles wat je ziet is een spiegeling van wat er
in jezelf is.
Er is Eén universele hartslag in de vele verschijningsvormen, komend en gaand vanuit de stilte. Wees stil en luister naar de stem van het hart. Daar is geen spiegeling, voorkeur of afkeer. Daar is het zuiver weten dat geen ‘rede(nering)’ kent.
Het is pure intelligentie die geen woorden behoeft,
rustend in vrede, vrede, vrede.
